"zomer" in nederland

ook de mijne heeft vandaag niet overleefd;-)

open dak

waarschijnlijk alleen herkenbaar voor mede-eend-rijders;-)

maar dinsdag ochtend was het zover; het eerste ritje van t jaar met open dak!

elk jaar weer een gedenkwaardig moment  

[een dag eerder was onze oude vertrouwde roestbak ook weer voor een jaartje goedgekeurd, joehoe!]

lente

nog een paar uur en t is officieel lente, JOEHOE!

half 6 en nog bijna 20 graden op t balkon,

me very happy:-)

heel even

heel even leek het er op. we konden weer bellen blazen op het balkon, voor het eerst op een terras zitten en zonder jas een sigaret roken. en gister zag ik de eerste oost-europese straatmuzikanten in de stad. dat alles kan maar 1 ding betekenen, dacht ik, het wordt lente!

maar vandaag was dit het uitzicht uit mijn keukenraam

grijs en regen,

weg lentekriebels, we moeten nog even geduld hebben helaas

am*dam in de sneeuw

ik hou van amsterdam in de sneeuw. door zo'n laagje wit is ineens de hele hectiek van de stad een beetje verdwenen. nu hou ik persoonlijk erg van die hectiek maar ik vind dit op zijn tijd ook wel heel leuk en bijzonder;-).

daarom zijn we vanmorgen al vroeg op pad gegaan met de slee!

een besneeuwde willem de zwijgerlaan

gelukkig paste het skipak van vorig jaar nog [had m al bijna op marktplaats gezet]

de slee doet t na 30 jaar gelukkig ook nog prima, echte sovjet kwaliteit;-)

ik kon t niet laten om [met kind en slee onder de arm in een overvolle tram te stappen om] in het vondelpark even wat kitscherige plaatjes te schieten;-)

zoals deze....

en deze....

volgens mij heb ik nu het badje in alle seizoenen  gefotografeerd 

[zal ze binnenkort een keer opzoeken]

op de een of andere manier heeft de sneeuw altijd een enorme uitputtende werking op bélen dus de terugweg, die ik ging lopen omdat ik niet nogmaals in die overvolle tram wilde, was een stuk minder idyllisch. lees; een kind dat getild wilde i.p.v. op de slee. misschien vanmiddag nog een rondje, we moeten de kerstkaarten tenslotte nog posten.

herfstzin

over het algemeen ben ik best een liefhebber van de herfst. nou ja eigenlijk van het romantische geïdealiseerde herfst plaatje, van wandelen door de wind tussen de vallende bladeren, herfstgeur opsnuiven in het bos, kastanjes zoeken en stampen in de plassen en dat alles natuurlijk beschenen door een fijn herfstzonnetje en daarna thuis thee [of nog beter warme choco] drinken met zelfgemaakte appeltaart. 

maarja zo gaat het dus meestal niet. ik was ook nog helemaal niet toe aan de herfst en sinds we terug zijn van vakantie eigenlijk alleen maar heel hard aan het hopen op een beetje nazomer [met de hele dag het liedje zomer van roosbeef in m'n hoofd]. en omdat die maar niet kwam was ik al een week pis-sacherijnig. 

tot gister. 

ik was met bélen in de speeltuin en daar lagen ze ineens op de grond....

kastanjes

nu is het dus echt tijd om de realiteit niet langer te ontkennen. dus gister hebben we kastanjes en herfstbladeren gezocht, waar ik meer lol aan beleefde dan de 2-jarige waar je het zogenaamd dan voor doet;-) en heb me 's middags met een pot thee op de bank genesteld om een paar wanten te haken en dat terwijl bélen heel zoet met haar kastanjes aan het 'koken' was.

welkom herfst

nu je er toch bent ga ik van je genieten